AHORA QUE TENGO 20 + 9 AÑOSAhora que siento que estoy viva, ahora que mi corazón late como queriendo salir de mi pecho para seguir buscando aventuras, ahora que nuevas vidas han llegado a este mundo como A. y C. y otras que han de venir (los mellizos), ahora que tengo veinte + nueve años, ahora que siento que tengo que seguir mi camino sin depender de nadie, ahora que he descubierto a personas maravillosas a las que aprecio de corazón, ahora que hay personas que transcienden lo cibernético para cenar conmigo como mi amigo Grou, ahora que Jhonymepeino me hace regalos que me calientan el corazón, ahora que Cele parece haber encontrado lo que quería, ahora que he hablado por teléfono con Agia, ahora que me reencontré con los bloggeros y con Alioune tan guapo y maravilloso a como lo recordaba, ahora más que nunca sé que no hay que vivir para eludir la muerte, sino que hay que vivir por todas las sonrisas que quedan por venir, hay que vivir por todos los besos que me quedan por dar, pero sobretodo hay que vivir para ir descubriendo quien soy.
Para todos aquellos que siguen sintiendo que les hierve la sangre a pesar de no tener veinte años, pero sobretodo para
ÉL
Ara que tinc vint anys
ara que encara tinc força,que no tinc l'ànima morta
i em sento bullir la sang.
Ara que em sento capaç
de cantar si un altre canta
avui que encara tinc veu
i encara puc creure en deus.
Vull cantar a les pedres, la terra,
l'aigua, al blat i el cami que vaig trepitjar
a la nit, el cel, aquest mar tan nostre
i el vent que al matí ve a besar-me el rostre.
Vull alçar la veu, per una tempesta
per un raig de sol
o pel rossinyol
que ha de cantar al vespre.
Ara que tinc vint anys
ara que encara tinc força
que no tinc l'ànima morta
i em sento bullir la sang.
Ara que tinc vint anys
avui que el cor se m'embala
per un moment d'estimar en veure un infant plorar.
Vull canta a l'amor
al primer al darrer
al que et fa patir
al que viu d'un dia.
Vull plorar amb aquells que es troben tot sols,
sense cap amor van passar pel mon.
Vull alçar la veu
per cantar als homes
que han nascut dempeus
que viuen dempeus
i que dempeus moren
vull i vull i vull cantar
avui que encara tinc veu
qui sap si podre demà. Però avui només tinc vint anysavui encara tinc forçai no tinc l'ànima morta i em sento bullir la sang.________________________________Ahora que tengo veinte añosahora que todavía tengo fuerzasque no tengo el alma muertay me siento hervir la sangre.Ahora que me siento capazde cantar si otro cantahoy que todavía tengo vozy todavía puedo creer en dioses.Ahora quiero cantar a las piedras,a la tierra, al agua, al maíz, y al camino que pisé,a la noche, al cieloa este mar tan nuestroy al viento que por la mañana vienea besarme el rostro.Quiero alzar la vozpor una tempestadpor un rayo de solo por el ruiseñorque ha de cantar al atardecer.Ahora que tengo veinte añosahora que todavía tengo fuerzaque no tengo el alma muertay me siento hervir la sangre.Ahora que tengo veinte añoshoy que el corazon se me embalapor un momento de amaral ver a un niño llorar.Quiero cantar al amoral primero y al últimoal que te hace sufriry al que vive un dia.Quiero llorar con aquellos que se encuentran solos,que sin ningún amor pasaron por el mundo.Quiero alzar la vozpara cantar a los hombres,que han nacido de pie,viven de pie,y que de pie muerenquiero, y quiero, y quiero cantarhoy que todavía tengo vozquien sabe si podré mañana.Pero hoy sólo tengo veinte añoshoy todavía tengo fuerzay no tengo el alma muertay me siento hervir la sangre.Joan Manel SerratPowered by
Castpost